Í
upphafi þarf rannsakandinn að spyrja sjálfa
sig spurninga um starf sitt. Hann þarf að velta fyrir
sér gildum sínum í lífinu og í
starfinu. Fyrir hvað hann stendur og hvernig hann sér
fyrir sér starf sitt.
Hann
þarf að búa til áætlun um það
sem hann ætlar að rannsaka og skoða í eigin
starfi og getur sú áætlun falið ýmislegt
í sér. Áætlunin er skipulag, ekki
raunveruleikinn. Í áætluninni er haldið
utan um skipulag rannsóknarinnar og enginn er neyddur
til að nota áætlun annarra. Hver og einn gerir
sína eigin áætlun í samræmi
við sínar þarfir og sín markmið.
Jean
McNiff bendir á nokkur dæmi um áætlanagerð:
1. Áætlun um að hefja rannsókn og skoða
kennsluna í félagslegu samhengi
2. Áætlun um velta fyrir sér og skoða
eigið nám
3. Áætlun um að skrá niður atburðarás
(kennslu) og nám
4. Áætlun um þátttöku annarra
(samstarfsfólks, skóla)
McNiff (2005) hefur búið til mjög góða áætlun
sem auðveldar kennurum sem vilja stunda starfendarannsókn
að hefja rannsóknina á skipulegan hátt.
Kennarar þurfa að spyrja sig eftirfarandi spurninga:
1.
Hvað er áhyggjuefni mitt?
2.
Hvers vegna hef ég áhyggjur af því?
3.
Hvernig sönnunargögn hef ég til að sýna
fram á að áhyggjur mínar eigi við
rök að styðjast?
4.
Hvað get ég gert í málinu?
5.
Hvað ætla ég að gera í málinu?
6.
Hvers konar gögnum ætla ég að safna til
að sýna fram á núverandi ástand?
7.
Hvernig útskýri ég mína fræðilegu
sýn á námi og kennslu?
8.
Hvernig er ég viss um að niðurstöðurnar
sem ég fæ séu réttlátar og
nákvæmar?
9.
Hvernig breyti ég áhyggjuefni mínu, hugmyndum
og kennslunni í ljós niðurstaðnanna? |
