Vandamálið var að nemendur skrifuðu lítið í ritun. Ákveðið var að tengja saman ritun og útikennslu.

Alltaf eftir útikennslu var farið í ritun. Kennarinn skrifaði spurningar á töfluna, t.d. hvert var farið í dag, hvernig var veðrið o.s.frv.  Nemendur voru hvattir til að hafa þessar spurningar í huga við ritunina.

Þetta var fastur liður eftir útikennslu, nemendur settust alltaf niður strax í byrjun tímans og byrjuðu að skrifa.

Þetta gekk vel og nemendur voru mjög áhugasamir um ritunina.