Ég er núna að kenna dönsku í 2. bekk eftir hádegi á föstudögum og er oft illa mætt og verið að kvabba um frí eða að fá að fara fyrr og tímarnir nýtast illa. Við höfum rætt það í bekknum hvernig best er að nýta þessa tíma og hugmyndir nemenda voru að nota þá annars vegar fyrir próf og hins vegar til að gera eitthvað öðruvísi sem gæti verið skemmtilegt. Þetta leist mér vel á og hef reynt að taka mið af því. Svo var það einn föstudag þegar ekki lá fyrir neitt próf að ég ákvað að prófa hugmynd sem ég kynntist á einhverju námskeiði (ég held námskeiði um leikræna tjáningu í tungumálakennslu).

Ég kom með föt í poka og stillti upp á 2 stóla í upphafi tíma eins og 2 manneskjur væru sem sætu hlið við hlið. Fyrir valinu varð annars vegar rauður kjóll, rauður hattur og rauðir hælaskór og á hinn stólinn setti ég gallabuxur, köflótta vinnuskyrtu lúðalegan sólhatt og kúrekaskó. Ég reyndi með þessu að gefa hugmynd um mjög ólíkar manneskjur. Svo skrifaði ég eftirfarandi spurningar á töfluna:

Hvem er disse 2 personer?
Hvor er de henne og hvorfor sidder de her?
Hvad snakker de om?
Og þvínæst fyrirmæli um að búa til samtal milli þeirra og flytja fyrir bekkinn.

Allir fóru í gang og unnu 2 og 2 saman  í að svara þessum spurningum og undirbúa samtalið. Það passaði að nota fyrrihluta kennslustundar ca. 20 mín. til að undirbúa samtalið og restina af tímanum í að svara spurningunum fyrir bekkinn og leyfa okkur að heyra samtölin. En ég tek það fram að þetta er ekki stór bekkur og það voru 14 mættir í tímann. Þetta var mjög skemmtilegt og komu fram ótrúlega ólíkar hugmyndir um hvaða fólk þetta væri, allt frá einhverri gellu sem lenti í að bíllinn bilaði úti í sveit og bóndi á bænum og til Amish fólks sem var skiptinemar í Danmörku. Þau virtust ófeimin að tala fyrir þessar ímynduðu persónur, en það er oft erfitt að fá nemendur til að tala dönsku, þó svo þau óski eftir meiri æfingu í því.

Ég er að hugsa um að prófa þetta aftur seinna og þá kannski með jakkafatagæja með bindi og hins vegar stelpu í gamalli hippamussu og götóttum hlébarðabuxum eða e.t.v. síðan kjól og bara einn skó, eða hvað mér nú dettur í hug þegar þar að kemur. Kannski fullorðinn og barn. Það kemur sér allavega stundum vel að maður hendir aldrei neinu.